spontaneous order: Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Μηχανισμός για ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ!


Ακουσίως προκύπτουσα τάξη (spontaneous order)
Η εξέλιξη στη κοινωνία προκύπτει από την ανάγκη συντονισμού δράσεων των ατόμων σε συνδυασμό από την ανθρώπινη συμπεριφορά με την συλλογική ευφυΐα, για το συλλογικό καλό.
Τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν και πολλές φορές επιβάλλουν τη συνεργασία των ανθρώπων στη κοινωνία είναι η Εξέλιξη της Κοινωνίας και η Ακουσίως προκύπτουσα τάξη, όπως αναφέρει ο νομπελίστας Friedrich Hayek, από την ανθρώπινη συμπεριφορά
Στην κοινωνία μας, υπάρχει αλληλεπίδραση φαινομένων που ευνοούν τη ακούσια συνεργασία. Η «ακούσια συνεργασία» ή αλλιώς «ακουσίως προκύπτουσα τάξη» είναι το αποτέλεσμα της ανθρώπινης δράσης, αλλά όχι και ανθρώπινου σχεδιασμού. Αναγνωρίζουμε την ακουσίως προκύπτουσα πράξη από χαρακτηριστικά τα οποία προκύπτουν στην διαδικασία, αλληλεπιδρώντας μεταξύ τους οι ανθρώπων - σε στόχοι και κανόνες-, ώστε να διευκολύνεται η συνεργασία με αποτέλεσμα την συμπύκνωση τιμών και αξιών. Μπορεί επίσης να λειτουργεί σε περίπλοκα περιβάλλοντα και να εξελίσσεται σε χώρο και χρόνο αποδεικνύοντας την ανάγκη συνεργασίας μεταξύ των ατόμων. Αν όμως, δεν είναι λειτουργική, πρέπει να αντικαθίσταται.

Θεωρία των παιγνίων
Στη θεωρία των παιγνίων (game theory), υπάρχει το ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥ, το οποίο είναι η ναυαρχίδα των παιγνίων ανάμεσα σε σχέσεις συνεργασίας και προδοσίας και μας δίνει τα παρακάτω συμπεράσματα:
- Σε παιχνίδια, που παίζονται μια φορά και έξω για να νικήσει ο παίκτης, σωστή επιλογή είναι η στάση της ΜΗ συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκομένων παικτών.
- Αντίθετα, σε παιχνίδια επαναλαμβανόμενα απαραίτητη προϋπόθεση και ανάγκη είναι η στάση συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκομένων παικτών.
Αυτό συμβαίνει, διότι πρόκειται για παιχνίδια εξελικτικής διαδικασίας, τα οποία λειτουργούν ανεξάρτητα και δεν αφορούν τους παίκτες, αλλά το σύστημα.
Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι, η συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων είναι παιχνίδι σχέσεων, ΜΗ ΜΗΔΕΝΙΚΟΥ ΑΘΡΟΙΣΜΑΤΟΣ για παραγωγή συνολικού οφέλους. Είναι φυσικό λοιπόν να αναρωτηθούμε, πως μπορούμε να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που δεν γνωρίζoυμε και πως να επωφελούμαστε εμείς αλλά και το κοινωνικό σύνολο;
Για να γίνει αυτό πρέπει να γνωρίζουμε τους μηχανισμούς που πρέπει να ακολουθούνται σε μια συνεργασία, λαμβάνοντας υπόψη την Ακούσια διαδικασία της εξέλιξης (spontaneous order).

Μηχανισμοί συνεργασίας στην ακουσίως προκύπτουσα τάξη
Η ακουσίως προκύπτουσα τάξη έχει αρκετά πλεονεκτήματα όπως το ότι σε κάποιο φαινόμενο που εμφανίζεται με λίγες πληροφορίες, ξέρουμε ανάλογα τι μπορεί να γίνει και στο μέλλον.
Επίσης η ακουσίως προκύπτουσα τάξη, παράγει λύσεις και αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις συνθήκες δίνοντας την καταλληλότερη λύση στο εμφανιζόμενο πρόβλημα μέσω των μηχανισμών εξέλιξης της.
Έτσι διαπιστώνουμε ότι, πολλά φαινόμενα στην κοινωνία μας προέκυψαν, εξελικτικά, ερήμην μας και χωρίς κανόνες (π.χ. γλώσσα, αγορά, τιμές). Η επιστήμη σαφώς και συσσωρεύει απαντήσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα. Όταν όμως, δεν μπορεί να τα επιβεβαιώσει παρατηρούμε ότι υπάρχει ανάγκη διαψευσιμότητας. Αυτό συμβαίνει, διότι η επιστήμη εξελίσσεται, αποκλείοντας λανθασμένες υποθέσεις και ασχολούμενη με όλο και πιο ενδιαφέροντα προβλήματα.
Ο μηχανισμός εξέλιξης και η εξέλιξη της επιστήμης είναι η αλλαγή συνθηκών και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την διαδικασία Δοκιμής και Λάθους.
Οι ίδιοι οι μηχανισμοί της εξέλιξης που ακολουθούνται είναι συνήθως, αφαιρετικά διατυπωμένοι, δεν είναι περίπλοκοι και τέλος είναι ακολουθούν την αναγκαία συνθήκη ώστε να ΜΗΝ συμβάλλουν σε συγκεκριμένο σκοπό αποκλειστικά και μόνο για το προσωπικό κέρδος κάποιου, αλλά να εξυπηρετούν ταυτόχρονα και το κοινό όφελος. Έτσι η γνώση προοδεύει όσο διευρύνεται ο κόσμος!
Msc Επικοινωνιολόγος - Ειδική Σύμβουλος

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ δημοσιεύσεις μου για τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ως μηχανισμό ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΔΩ και ΕΔΩ

Friedrich August Von Hayek (Βιέννη, 1899 - Φράιμπουργκ, 1992) Αυστριακός-Βρετανός, ένας από τους σημαντικότερους οικονομολόγους και πολιτικούς φιλοσόφους του 20ού αιώνα. Βασικός εκπρόσωπος της αυστριακής οικονομικής σχολής, ασχολήθηκε επίσης με τη θεωρία της νομικής επιστήμης και τη γνωσιακή επιστήμη. Συνέβαλε στην εκ νέου επικαιροποίηση του φιλελευθερισμού και αντιτάχθηκε σθεναρά στο σοσιαλισμό, τον κολεκτιβισμό και την ιδέα ότι η λογική επαρκεί για τη ριζική αναδόμηση της κοινωνίας. Κεντρική θέση στη σκέψη του έχει η ιδέα της ακουσίως προκύπτουσας τάξης (spontaneous order) - ότι πολλοί επωφελείς κοινωνικοί θεσμοί είναι το εξελικτικό αποτέλεσμα της ανθρώπινης αλληλόδρασης, αλλά όχι ανθρώπινου σχεδιασμού. Επηρέασε καθοριστικά όχι μόνο τη μεταπολεμική φιλελεύθερη πολιτική θεωρία αλλά και τη διακυβέρνηση του Pόναλντ Pίγκαν και της Mάργκαρετ Θάτσερ, καθώς και πολλά κινήματα υπέρ της δημοκρατίας στην ψυχροπολεμική Aνατολική Ευρώπη και τις επακόλουθες κυβερνήσεις μετά την πτώση του Tείχους του Βερολίνου. Τιμήθηκε για το έργο του με το βραβείο Νόμπελ Οικονομίας το 1974 και με το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας των ΗΠΑ το 1991.

Θεωρία παιγνίων (game theory): Η θεωρία παιγνίων µας βοηθάει στην κατανόηση καταστάσεων στις οποίες αλληλεπιδρούν decision-makers. Η συγκεκριμένη θεωρία ασχολείται με τη μελέτη στοιχείων που χαρακτηρίζουν καταστάσεις ανταγωνιστικής αλληλεξάρτησης με έμφαση στη διαδικασία λήψης αποφάσεων περισσοτέρων από ένα ληπτών απόφασης (αντιπάλων), δηλαδή είναι μία επιστημονική διαδικασία κατά την οποία, με χρήση απλών υπολογισμών και λογικής.

Σχόλια